نامه جوان باشتی به کاندیدای انتخابات میان دوره ای مجلس شورای اسلامی: درد واقعی مردم درد شکم و شهوت نیست بلکه درد عدالت است+متن پیام

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی بلبل دنا؛ یک جوان باشتی از ایل باوی طی نامه ای به دکتر سید محمود فاطمی کاندیدای انتخابات میان دوره ای مجلس شورای اسلامی در حوزه انتخابیه شهرستان های گچساران وباشت نوشت:

امروز مطالبه اصلی و بحق مردم که مطالبه و هدف اصلی نماینده و مجلس آینده نیز باید باشد عدالت است. عدالت و عدالت. آنچه که نظام و ملت به خاطر رنگ باختن آن آسیب دیده، صدمه دیده، و امروز بر همه و همه یک فرض است، اگر دلسوز باشیم. مردم بصیر و شریف امروز شعار، ظاهر، کاروان، شهرت و پول نمی خواهند. عدالت می خواهند. درد واقعی مردم خدای ناخواسته درد شکم و شهوت نیست. درد عدالت است. اگر سختی هست اگر گرفتاری هست، اگر دشمنی است، اگر جنگ است، اگر تحریم است همه باید باشیم، همه باید بکشیم، وظیفه است و هویت ماست. ولی عدالت باید باشد. این مطالبه مردم است لذا این عدالت را همانطور که در مدت تصدی شما در حراست نفت دیده ایم و حراست به قول معروف از کتر خل خلی سیاه تبدیل به پهباد کردی و به آسمان پرواز دادی ،حراستی که به نگهبان و مجموعه حراست ارزش دادی تنها دل امید همه این جوانان به سوی شماست ،شمایی که نیامده دل امید در جوانان با ایجاد برنامه و طرح های گوناگون داده ای .

. عدالت همان چیزی است که سالیان سال رهبری عزیز فریاد می زنند ولی ما فقط خوب شعار می دهیم، خوب نمی گوییم و خوب عمل نمی کنیم. بنابراین اگر نمایندگان و مجلس با وظایف ذاتی خود فقط به آن بیاندیشند و عمل کنند به رسالت خود عمل کرده اند. اگر عدالت در پرداخت ها باشد، عدالت در توزیع منابع و بیت المال باشد، عدالت اقتصادی باشد، عدالت اجتماعی باشد، عدالت آموزش باشد، تبعیض نباشد، فاصله زیاد طبقاتی نباشد. سالاری های ناصواب نباشد، مردم سالاری باشد، اسلام سالاری باشد، شایسته سالاری باشد، مردم چه می خواهند. چر ا باید در یک نظام مقدس این همه بی عدالتی و فاصله در پرداخت ها و مزایا و توزیع منابع باشد. چرا باید کشاورز یا کارگری که نه یک سال نه دو سال نه سی سال بلکه بعضاً ۵۰ تا ۶۰ سال عمر عزیز خود را با زحمات شبانه روزی صرف تولید و تهیه ضرورترین و استراتژیکی ترین نیاز جامعه یعنی تولید و تامین مواد غذایی مملکت نموده است، بعد از بارنشستگی و از کار افتادگی هنوز یک حداقل تامین اجتماعی نداشته باشد. در حالی که با انواع مشکلات و بیمارها ی خود و خانواده اش مواجه است یک تامین درمان به درد بخور نداشته باشد. چرا باید که یک کارگر زحمتکش که روزمزد کار می کند تا نیاز اولیه و ضروی خانواده اش را تامین کند حتی چاره کار هم نداشته باشد. اشکال این جاست.

امیدواریم آنچه که خیر من و شماست، انچه خیر مردم و نظام و رهبری است به خواست خدا مقدر شود و آنچه مرضی رضای خداوند حصول گردد.